W środę Trybunał Konstytucyjny rozpoznawał kwestię przysługującego osobom przywróconym do pracy wynagrodzenia za czas pozostawania bez zatrudnienia. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego był rezultatem sprawy niesłusznie zwolnionego związkowca jednej ze spółek kolejowych.Po uzyskaniu korzystnego dla siebie wyroku pracownik powrócił do pracy po prawie 2,5 roku od zwolnienia.
W rozpoznawanej sprawie pracodawca odmówił w ogóle wypłaty wynagrodzenia dla niesłusznie zwolnionego pracownika, argumentując swoje stanowisko faktem nieprawidłowego (niezgodnego ze statutem) powołania go do władz związku zawodowego.
Rozpoznający tę sprawę sąd przychylił się do stanowiska pracodawcy i potwierdził, iż wybór pracownika do władz związkowych był nieprawidłowy. Jednocześnie sąd powziął wątpliwość czy sprawiedliwe i zgodne z prawem jest przyznanie pracownikowi jedynie trzymiesięcznego wynagrodzenia za okres pozostawania bez pracy, podczas gdy faktycznie pozostawał on bez zatrudnienia przez znacznie dłuższy okres.
Trybunał Konstytucyjny potwierdził zgodność art. 57 par. 1 Kodeksu pracy z Konstytucją, który przewiduje właśnie takie zasady przyznawania wynagrodzeń dla osób przywróconych do pracy. Wynagrodzenie za cały okres pozostawania bez pracy przysługuje jedynie pracownikom, znajdującym się pod szczególną ochroną (kobieta w ciąży, pracownik w trakcie urlopu macierzyńskiego lub ojcowskiego, działacz związkowy.).
Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny podkreślił ponadto, iż w przypadku zwolnienia pracownika z pracy, łamiącego prawo i mającego charakter czynu niedozwolonego, pracownik ma możliwość dochodzenia naprawienia szkody przez zapłatę odszkodowania na zasadach opisanych w Kodeksie cywilnym.
